قرارداد جعاله واسطه گری توافق نامه ای است که در آن یک طرف (جاعل) به طرف دیگر (عامل) تعهد می دهد تا در ازای انجام یک کار مشخص، مبلغی را به عنوان دستمزد پرداخت کند. توضیحات بیشتر
خلاصه مطلب
قرارداد جعاله واسطه گری قراردادی است که در آن، شخصی که جاعل نامیده می شود انجام کاری مشخص را به شخصی دیگر (که به او عامل می گویند) واگذار می کند و در قبال انجام آن کار مشخص به او دستمزد می دهد. در این نوع از قرارداد جعاله، به طور معمول موضوع کار انجام اقدامات و فعالیت های واسطه ای برای رسیدن به یک نتیجه مشخص است، به عنوان مثال، معرفی مشتری به فروشنده، پیدا کردن سرمایه گذار، پیدا کردن خریدار برای یک ملک یا فراهم کردن زمینه انجام یک معامله. پس در نتیجه، در ازای فعالیت و اقداماتی که برای انجام موضوع جعاله صورت می گیرد، عامل مستحق دریافت اجرتی است که در قرارداد مشخص شده است.
از قابلیت های جعاله واسطه گری می توان به این مورد اشاره کرد که اجرت عامل را می توان مبلغ ثابت، درصدی از ارزش معامله یا مبلغی مشروط به تحقق نتیجه تعیین کرد. به عنوان مثال امکان دارد توافق شود که عامل در صورت پیدا کردن مشتری و نهایی شدن معامله، پنج درصد از مبلغ قرارداد را دریافت کند. همچنین باید توجه داشته باشید که صرف معرفی یک شخص، دریافت پیشنهاد، برگزاری مذاکرات، همراهی در معامله و نهایی شدن قرارداد، لزوما مفهوم یکسانی ندارند و در استحقاق عامل نسبت به اجرت می توانند اثر گذارد باشند، بنابر این لازم است حدود وظایف عامل در قرارداد به طور کامل مشخص و شفاف باشد.
قرارداد جعاله واسطه گری در معاملات و فعالیت های مختلفی کاربرد دارد و تنها محدود به خرید و فروش ملک نیست. از رایج ترین مواردی که این قرارداد استفاده می شود می توان به:
اشاره کرد.
در صورتی که جاعل پس از معرفی مشتری توسط عامل با همان مشتری بدون حضور یا دخالت واسطه مستقیما معامله کند، این عمل و صرف مستقیم بودن معامله به تنهایی باعث از بین رفتن حق عامل نمی شود. در جعاله، کاری که به عنوان موضوع جعاله بر عهده عامل گذاشته شده است ملاک اصلی بوده و اجرت در مقابل انجام آن عمل پرداخت می شود. طبق ماده ۵۶۷ قانون مدنی، عامل زمانی مستحق جعل می شود که متعلق جعاله را انجام داده یا تسلیم کرده باشد. پس در نتیجه در صورتی که در قرارداد تعیین شده باشد که عامل با معرفی مشتری دارای شرایط خاص، زمینه انجام معامله را فراهم کند و برای این معرفی استحقاق دریافت مبلغی یا درصدی مشخص شود، انجام معامله بین جاعل و مشتری به معنی تحقق موضوع جعاله بوده و جاعل نمی تواند با حذف واسطه از مرحله نهایی معامله، حق او را از بین ببرد.
ولی باید در مورد "اجرت المثل" تفکیکی انجام داد اجرتالمثل در ماده ۵۶۵ قانون مدنی عمدتا مربوط به وقتی است که جاعل در میانه کار، جعاله را به هم بزند. در این صورت اگر که عامل تا زمان برهم خوردن قرارداد کاری انجام داده باشد، میتواند اجرتالمثل همان کار را طلب کند و صرف اینکه جاعل به طور مستقیم با مشتری معرفیشده وارد معامله شده باشد به این معنی نیست که عامل به طور حتمی مستحق اجرتالمثل است. اگر این مورد در قرارداد عنوان شده باشد که عامل تنها پس از انجام معامله حق دریافت اجرت را دارد و معامله بدون دخالت او انجام شده باشد، باید متن قرارداد و وظیفه عامل به طور دقیق بررسی شود. اگر وظیفه تنها معرفی مشتری بوده و برای معرفی مبلغی تعیین شده باشد، مطالبه همان مبلغ قراردادی آسانتر است. اما اگر قرار بر این بوده که عامل، معامله را با مشتری نهایی کند، باید با توجه به قرارداد و کارهای انجام گرفته توسط عامل بررسی شود که آیا عامل آیا حق دریافت اجرت دارد یا خیر.
می توان گفت مهم ترین روش پیشگیری از ایجاد این مشکل، در نظر گرفتن شرطی صریح در مورد مشتری معرفی شده است. به عنوان مثال می توان در قرارداد نوشت که هرگاه عامل مشتری را معرفی کند و جاعل در مدت زمان مشخصی، چه با حضور عامل و چه بدون حضور او با همان شخص معامله کند اجرت عامل محفوظ است. در نهایت می توان گفت، برای جعاله واسطه گری توصیه می شود حق عامل به مشتری معرفی شده، زمان تحقق حق الزحمه و آثار معامله مستقیم جاعل با مشتری به صراحت در قرارداد نوشته شود.
اگر که جاعل پس از انجام معامله بگوید که مشتری را خودش پیدا کرده و واسطه هیچ نقشی در آن نداشته، بار اثبات این موضوع بر گردن عامل است. در ماده ۱۲۵۷ قانون مدنی آمده است که هر کس مدعی حقی باشد باید آن را اثبات کند و ماده ۱۲۵۸ نیز اقرار، اسناد کتبی، شهادت، امارات و قسم را از دلایل اثبات دعوا می داند. پس در نتیجه واسطه باید بتواند ارتباط میان اقدامات خود، مشتری معرفی شده و موضوع جعاله را اثبات کند. وجود قرارداد جعاله کتبی بسیار اهمیت دارد زیرا اگر جاعل تنها نقش واسطه در معرفی مشتری را انکار کند، موضوع اصلی اثبات این است که معرفی مشتری توسط عامل انجام شده است یا خیر نه اینکه آیا اصلا قراری بر معرفی مشتری و دریافت اجرت بین جاعل و عامل وجود داشته است.
مهم ترین ادله در چنین مواردی می تواند مجموعه ای از مدارک و شواهد باشد، نه تنها یک مدرک منفرد. پیامک ها و مکاتبات در سایر پیام رسان ها که در نام مشتری، مشخصات معامله، زمان معرفی یا هماهنگی برای برقراری ارتباط در آنها آمده است، می تواند جهت اثبات روند معرفی استفاده شود. سوابق تماس تلفنی نیز برای نشان دادن ارتباط زمانی بین واسطه، جاعل و مشتری مفید است؛ هرچند که این مورد به تنهایی اثبات نمی کند که محتوای تماس در مورد معرفی مشتری بوده است. علاوه بر تماس و پیامک بین جاعل و عامل، شهادت افرادی که هنگام جلسه مذاکره، معرفی مشتری، بازدید از ملک یا برقراری ارتباط بین طرفین حضور داشته اند، می تواند مورد استناد قرار بگیرد.
توصیه می شود از همان ابتدا و در زمان معرفی مشتری، عامل یک ردپای قابل اثبات از فعالیت خود ایجاد کند. به عنوان مثال، عامل بعد از معرفی مشتری، مشخصات مشتری و موضوع معرفی را در پیام یا مکاتبه ای برای جاعل ارسال کند و درباره ادامه مذاکره نیز مکاتبات را حفظ کند. اگر جاعل در پیام های خود به عباراتی مثل "مشتری شما"، "مشتری معرفی شده" یا "برای این مورد با مشتری صحبت می کنم" اشاره کرده باشد، این موارد می تواند اهمیت زیادی پیدا کند.
اگر مایل هستید یک قرارداد جعاله واسطه گری مناسب برای خود داشته باشید، میتوانید از محصول ما استفاده کنید. ما برای شما یک نمونه قرارداد کامل و حرفهای آماده کردهایم که شامل تمام جزئیات و شرایط لازم برای انعقاد قرارداد است. شما میتوانید این قرارداد را به صورت آنلاین خریداری کنید و با تغییرات مورد نظر خود، آن را با طرف مقابل امضا کنید. برای خرید این محصول، کافی است بر روی دکمه دانلود کلیک کنید تا این قرارداد هم به صورت word و هم به صورت pdf در اختیار شما قرار بگیرد.
این قرارداد تنها یک نمونه ای از قرارداد جعاله واسطه گری می باشد و طرفین میتوانند با توجه به نیاز خود، نسبت به اضافه یا حذف قسمتی از قرارداد اقدام نمایند.
در صورت ویرایش این نمونه قرارداد، حتماً به قوانین و مقررات کشور توجه شود.
قبل از امضای قرارداد، حتماً مفاد آن را به دقت مطالعه و بررسی نمایید.
به نظرم این قرارداد خیلی دقیق و حرفهای تنظیم شده، همه چیز از تعهدات طرفین گرفته تا محرمانگی و شرایط فسخ کاملاً شفافه